“Bir defter yazı yazmaya yarar, çizgi çizmeye, en sevdiğimize anlatamadığımız duygularımızı dökmeye yarar bazen…Annemizin ayak üstü anlattığı yemek tarifini yazmışızdır, kimi zaman sıcacık bir telefon numarasını,
arkadaşlarımızın doğum günlerini , unutulmasınlar diye…
Sinirlenir, yırtarız sayfalarını, fırlatıp atarız bazen, bazen de saklarız bir ömür boyu…”
diye başlıyor bebeğim Mavi için doğumundan bu yana yazdığım defterimiz. Mavi okuma yazma öğrenene kadar ben yazacağım bebeğimin günlerini, sonrasında Mavi devam ettirecek inşallah o minik harika parmakları ile yazmaya defterimize. O zamana kadar bu harika görev ben de , anne de, emin ellerde.
Mavi’nin anı defterinde neler mi yazdım şimdiye kadar;
Hamile olduğumu öğrendiğim günden başlayan sıcacık bir not ile başladım yazmaya, bebeğimin tarih sırasına göre ultrason fotoğraflarını yapıştırdım defterimize, doğumunu anlattım nasıl mucizevi bir bebek olduğunu, şipşirin kulağına isminin nasıl okunduğunu anlattım, ilk dışarı çıkışımız, ilk kahkahası, ilk banyosu,ilk yılbaşı,ilk anneler günümü, ilk dişini, ilk bayramını…
Benim için ne kadar da özeldi, çok özenerek yazdım ilklerimizi.
Hastaneden çıkış bilekliklerimizi, ilk kestiğim tırnaklarını, ilk uçak biletimizi yapıştırdım defterimize. Doğum doktorumuz Aykut hocanın ve çocuk doktorumuz Afşin hocanın kartvizitlerini yapıştırdım defterimize belki ileride bir gün tanışmak ister diye.
Dinlemeyi çok sevdiği müzikleri not ettim, ay ay aşıları, hareketleri, mimikleri, uyku, beslenme düzenini belirttim, ta ki kullandığımız bebek bezine kadar.
Onun için okuduğum kitapları yazdım, kitaplardan çok beğendiğim yerleri not düştüm belki onun da bir meleği olur ve o da kendi meleği için okumak isterse diye.
Ona olan duygularımı, aşkımı yazdım her ne kadar hiçbir kelime bile yetmezken anlatmaya anneliği.
Ne kadar güzel bir aile olduğumuzu yazdım onunla birlikte, bizim neşemize tarifsiz bir mutluluk kattığını anlattım.
Ona bugünleri anlattım. Cumhurbaşkanı kim, başbakan kim, seçimleri, doların ekmeğin kaç para olduğunu, gündemde neler olduğunu, eşimle birlikte sevdiğimiz filmleri, izlediğimiz programları, dinlemekten keyif aldığımız müzikleri, yapmaktan mutluluk duyduğumuz aktiviteleri belki benim yaşıma geldiğinde merak eder, öğrenmek ister diye.
Kendimi bebeğimin yerine koyuyorum ve gidiyorum 31 sene öncesine. Benim için yazılmış böyle bir defter olsaydı eğer;
İlklerimi okuyacaktım yüzümde güzel bir tebessümle, ailemin benim için nasıl tatlı telaşlara girdiğini tadacaktım her defasında. O zamanların Türkiye’sine, ailemin yaşantısına gidip kendimden bir şeyler bulacaktım belki de
Benim için böyle bir defter yazılmış olsaydı eğer;
Aşağıdaki satırları okuyacaktım belki de.
“12 Ocak 1983 senesi,
Sen doğduğunda cumhurbaşkanımız Kenan Evren,
başbakanımız Bülent Ulusu idi.
Sen doğduğunda Amerikan Doları 187,83 TL,
Alman Markı 80,48 TL,
200 gr ekmek 11 Lira 11 Kuruş idi.
Sen doğduğunda Türkiye cumhuriyeti genel seçimleri yapıldı,
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti bağımsızlığını ilan etti.
Sen doğduğunda izlemekten keyif aldığımız diziler Bizimkilerdi, Dallastı, en sevdiğimiz çizgi filmler Alf’ti, Heidi idi, Şeker Kız Candy idi.
Sen doğduğunda hayatımız hiç aydınlanmadığı kadar aydınlandı bebeğim.”
Yazacaktı belki de.
Ben bebeğim için tatlı bir anı bırakmaya çalışıyorum elimden geldiğince. Zaman o kadar çabuk akıp geçiyor ki, iki üç ay öncesini bile net hatırlayamıyoruz bazen. İşte bu yüzden sırf bu yüzden söz uçar yazı kalır.
Seni seviyorum bebeğim.
